شعر

دوو قطعه شعر از:

شاعر جوان: عبدالله آذرمیدوخت

ترجمه‌ از كردی: كریم تاقانه (سوئد)

 (1)

بخشیده‌تر از:

گوش بخشیده‌ی "وان كوخ"،

غریب‌تر از:

غریبی "آلبر كامو"،

خفه‌تر از:

"انا الحق" حلاج

و

ترسیده‌تر از:

"سلمان رشدی"..

كوچكتر از:

سرزمین "رسول حمزاتو"،

گمتر از:

میهن "حاجی قادر كویی"

و

آواره‌تر از:

"هیمن" م امروز،

من كرد پناهنده!

(2)

بگذاریدم...

می‌روم:

به‌سوی "من"تر
به‌سوی "خدا"تر
به‌سوی "كتاب مقدس"تر..
به‌سوی "زن"تر!