چیرۆک


چیرۆكێك به شێوازی شانۆ

 

هیوا: هه‌ناسه، گڕی له‌نته‌ره‌كه لاواز بوه.

گوڵاڵه: له‌ كوێی؟ ئاگری نه‌ورۆزیش بوراوه‌ته‌وه و له‌شی ئاره‌قی سارد ئه‌كا.

-            نازانم، من ئێستا تێ گه‌یشتم.

-            چۆن ئێستا! من ده‌مێكه‌یه ئیتر نه‌شمیل نابینم.

-            ئاخر من ئاگام له نه‌شمیل نه‌بوو،چاوم له چاوی تۆ بوو.

-            جا چاوی من! چی تێدایه؟

-            دیسان نازانم، ته‌نیا من له زه‌ریای چاوت خنكاوم و ده‌نگم لێ بڕاوه، سه‌یره به خنكان هه‌ست به ئۆقره ده‌كه‌م.

نه‌شمیل: ئاخۆ ئه‌و لای ئه‌م ژووره چی تێدایه، ئاوا ئاماڵ سپی ئه‌نوێنێ؟

هیوا: ئه‌وه بۆ ئه‌ونده ده‌نگت كزه؟

گوڵاڵه: ره‌نگه ئاگات له ساته‌كان نه‌بێ، نه‌شمیل هاكا لێوی سنوور ماچ بكا.

هیوا: تۆ لێره نه‌گه‌یشتی و ده‌ته‌وێ رازه‌كانی ئه‌ولا په‌یدا بكه‌ی؟

نه‌شمیل: من ده‌ڕۆم تا ئۆقره بگرمه ئامێز، بابم ده‌یگوت من خاوه‌نی ئۆقره‌م.

گوڵاڵه: بابت جیهانی بۆ تۆ ئه‌ویست، ئه‌ی ئێمه؟

نه‌شمیل: ده‌ی ئه‌م جیهانه به‌شی هه‌ر سێكمان ده‌كا.

گوڵاڵه: ئێمه چوارین، سیان نین.

هیوا: ئه‌مه چ ده‌ڵێن ئه‌ی ئه‌و هه‌موو مرۆڤه‌ی دیكه؟

نه‌شمیل: كاكه هیچیان نه‌ماون، جیهانیان بۆ ئێمه به‌جێ هێشتوه و رۆیشتوون.

هیوا: ئه‌ی ئه‌و كچه له‌باره چی؟

گوڵاڵه: كچه له‌بار، كچه له‌بار... شه‌رم بكه! ئه‌و ته‌نیا وێنه‌یه، هه‌ناسه‌ی نیه.

نه‌شمیل: ئه‌رێ گوڵاڵه بۆ ده‌ڵێی چوار؟

گوڵاڵه: ئه‌ی ئه‌میر.

هیوا: ئه‌میر كێیه؟

نه‌‌شمیل: وا چاكتره هه‌ر نه‌زانی، به‌ڵام ئه‌میر نایێ، ئه‌میر له دایك نه‌بوو وێڕای په‌رتووكه‌كان رۆی.

گوڵاڵه: هه‌ر له خۆته‌وه ئه‌مه چ ده‌ڵێی؟ من هه‌موو شه‌و ئه‌نیازی ئه‌میرم و شلشل هه‌ڵیده‌مژم.

هیوا: مه‌گه‌ر بۆنی خۆشه؟

گوڵاڵه: ئه‌میره‌كان هه‌موویان بۆنیان خۆشه.

نه‌شمیل: ئه‌وا ئێستا شه‌وه من ده‌نوم و ئێوه‌یش بنون.

هیوا: شوشه‌ شه‌رابه‌كه‌م له كوێیه؟ ده‌مه‌وێ تلیا بنوم.

پێمه‌كه‌نه! لێره شه‌راب تلیایه و ئاواته‌كان ئه‌نیازی بێ‌كه‌سان.

راستی منیش ده‌بێ بنوم تا به‌ڵكو به‌یانی ته‌وێڵم جوانتر بكه‌م، ره‌نگه پیاوێكی دیكه بیه‌وێ چاوم لێ بكا. به‌ڵام نازانم، نه‌شمیل ده‌یگوت كه‌س نه‌ماوه، مه‌گه‌ر هیوا.

هیوا: ئای نه‌شمیل، ده‌ستم بگره... نا... نا... نا...

نه‌شمیل: هه‌سته، خه‌و ئه‌بینی، خه‌و... به‌سیه‌تی، هه‌سته.

هیوا: ئای چ خه‌وێكی تاڵ.

گوڵاڵه: چ بوو؟

هیوا: له خه‌ومدا تۆ منت خۆش ناویست.

گوڵاڵه: ده‌ی خۆ پێم گوتی،من تۆم ناوێ.

هیوا: راسته، به‌ڵام ئاخر من ته‌نیا كاتی خه‌و تۆم هه‌ست ئه‌كرد و سه‌ر خۆش بووم.

نه‌شمیل: هیوا له‌وه ده‌چێ ئه‌م وێنه‌یه  هه‌ر رۆژ خۆی بۆ تۆ ئه‌رازێنێته‌وه.

گوڵاڵه: چه‌ن قسه‌ی سه‌یر ئه‌كه‌ی، مه‌گه‌ر ئه‌بێ؟

هیوا: من خه‌وی ناخۆشی‌تریشم دی.

گوڵاڵه: ئه‌مجار چی؟

هیوا: له خه‌ومدا چتێ به نێوی هه‌تاو هه‌بوو، چاوم له پێشی هه‌ڵ‌نه‌ده‌هات.

نه‌شمیل: بڵێی له كوێ بێ؟

هیوا: چی؟

نه‌شمیل: هه‌تاو.

گوڵاڵه: ئه‌رێ نه‌شمیل ئه‌مه چ ده‌ڵێی؟ ئه‌و ئه‌ڵێ له خه‌ویا چتێ به نێوی هه‌تاوی دیوه.

هیوا: بڵێی به‌ڕاستی هه‌تاو ببێ؟

نه‌شمیل: ره‌نگه ببێ، چۆن پاكی نه‌بوو، ره‌نگه هه‌تاو ببێ.

هیوا: له خه‌ومدا چتێ‌تریشم دی، به‌ڵام ناوێرم بیڵێم.

گوڵاڵه: مه‌ڵێ، تۆ ته‌نیا تووشی گوناحمان ئه‌كه‌ی،خودا ناو چاوی تاڵ كردوه،مه‌ڵێ.

نه‌شمیل: بڵێ هیوا، بڵێ، خوای چی و شتی چی.

هیوا: له خه‌وما ئه‌م دیوارانه هه‌موو ده‌ڕوخان و جیهانێكی دیكه له پشت ئه‌م دیوارانه‌دا هه‌بوو و جیهان هه‌ر ئه‌ونده نه‌بوو، ئه‌ونده‌م پێ سه‌یر بوو.

نه‌شمیل: ده‌ی چی تر؟

هیوا: مرۆڤی تێدا بوو و ده‌ژیان به دڵه‌وه.

گوڵاڵه: ئێمه مه‌گه‌ر چ ده‌كه‌ین، ئێمه‌یش ده‌ژین.

هیوا: نا، ئه‌وان جۆرێ‌تر بوون.

گوڵاڵه: به‌سیه‌تی هه‌ر كفر ئه‌كه‌ی، له‌وه خۆشتر من هه‌ر شه‌و ئه‌نیازی ئه‌میرم و له‌شم ئاوێته‌ی له‌شی ده‌بێ و... ئه‌ی هه‌تیو هه‌موو قسه‌یه‌ک به بنیام ده‌كه‌ی، به‌سیك.ه

نه‌شمیل: من ئه‌ڕۆم، ره‌نگه ئه‌مڕۆ سنوور ماچ بكه‌م.

گوڵاڵه: تۆ هه‌ر بڕۆ.

چ بكه‌ین، ره‌نگه ژیانمان زۆری نه‌مابێ، خه‌ریكن پێمان ده‌زانن.

ئه‌ی چی لێره، له‌وێ، كه‌سێك ده‌ژی كه كه‌سێكی‌تر كۆیله بكا، كه‌سێكی‌تر ئازار بدا.

نه‌شمیل: وه‌رن، هیوا ، گوڵاڵه، گورج بن وه‌رن بۆ ئێره.

گوڵاڵه: هیوا مه‌ڕۆ، سنوور چ لێ ده‌كه‌ی؟ راوێسته.

نه‌شمیل: كوڕه، سنوور هه‌ر نیه هه‌چی هاوارم كرد سنوور، كه‌س وه‌رامی نه‌دامه‌وه، گورج بن وه‌رن بۆ ئێره. لێره به قه‌ت باڵای پیاوێك ئاگر هه‌یه.

هیوا: ئه‌رێ ئه‌وه چۆن گه‌یشتوویته ئه‌وێ؟ نه‌خنكای؟

نه‌شمیل: ته‌نیا هه‌نگاو هه‌ڵێنه، قسه‌كه‌ی بابم بوو وا كاتی مه‌ستی ده‌یگوت، جیهانی ئێمه به‌قه‌ت هه‌نگاوێكه.

هیوا: ئای خوا گیان، ته‌وبه ، ته‌وبه ئیتر چاو له گوڵاڵه ناكه‌م

نه‌شمیل: چ بوو؟

هیوا: ئه‌وه‌م له خه‌وما دیه.

نه‌شمیل: ده‌ی نێوی چیه؟

هیوا: ته‌وبه ته‌وبه.

نه‌شمیل: به‌سیكه، توو گیانی ئه‌و خودای وا ته‌وبه‌ی بۆ ده‌كه‌ی به‌سیكه، بۆ چركه‌یه‌كیش بووه بیر كه‌ره‌وه، ئه‌وه نێوی چیه؟

هیوا: په‌نجێره.

فواد قاموسی – سه‌قز